Khodz Nehri, Adıgey Cumhuriyeti

Şocentsuk Ali sürgünleri ve anayurt özlemini anlatıyor: Anne



Уэ пщІэрэ уи щІалэ цІыкІур
Хы Іуфэм щепэзэзэхыу?
ЩыпІэ хамэм анэ-адэншэу
Къуршыжьхэм ар къыхуэбанэу?
 
ЩыІэкъым мыбы зы махуэ
Іуащхьэмахуэ сигъэлъагъуфу,
ЩыІэкъым мыбы зы ани,
Нанэ, уэ уэщхыу Іэ къыздилъэфу.
 
Щыхьэрщ, и лъабжьэр тенджызу,
Гызыжу кхъухьхэр къепщылІэу,
Хьэп-шыпхэр плІкІэ къырахыу,
Ферс фІейкІэ напэхэр щалъэщІыу.
 
Си нанэ! А хьэлъэзехьэхэрщ
НобэкІэ къызэдэхащІэр,
«Зеиншэщ мы гъэриб цІыкІур»,
ЖаІэурэ Іэ къыздэзылъэр.
 
Апхуэдэхэм я Іэгур пхъашэми
Си щхьэфэм щабэ къохъуэкІыр,
Анэбгъэм си Іэр пэжыжьэми
Гужьеигъуэм абы сыхашыр.

Нанэ, фІыти сыкъумылъхуамэ,
Бэлыхьхэми уахэзмыджамэ,
Зедзэну уи щІалэ цІыкІур
Къэмыхъуу е лІэжыгъамэ.
 
Сыт къуаншагъэу Тхьэ уэзлэжьауэ
Дунейм пцІанэу сыщІытебдзар?
Дзы имыІэу нанэ тхьэмыщкІэми
Нэпс щІигъэжу къыщІэбгъэнар?
 
Ара уэ узэрызахуэр,
Сабий гъыбзэр зэхыумыщІыкІыу,
ПхъэнкІийхэм ар щыхэжаекІэ
Ныбэизхэр щыбгъэдыхьэшхыу?
 
Умыдзыхэ си нанэ дыщэ,
ЛІы ищІынщ уи къуэр ІэштІымым,
Зэман кІэщІкІэ ар нэкІуэжынщи
Щыплъэжынщ Бахъсэн аузым
Bilir misin ki bu küçücük oğlun
Titrer durur kıyısında denizin?
Yad ellerde kimsesiz, öksüz, yetim
Can atar dağlarına senin?
 
Tek bir gün bile yok burada ana
Oşhamafe’yi aratmayan bana,
Bir ana da yok burada inan,
Ana, sen gibi beni okşayan.
 
Koca bir kent burası, çevresi hep deniz,
Gemiler yanaşır sarsılarak kıyıya,
Yükünü sırtlayıp boşaltırken hamallar,
Alın terlerini kirli fesleriyle silerler.

Anacığım! O hamallardır yalnızca
Bugün sevecen davrananlar bana,
«Yazık, kimsesiz, gariptir yavrucak»
Diyerek başımı okşayanlar onlardır.
 
Nasırlıysa da elleri öylelerinin
Yumuşacık duyumsar başım tenim,
Ana kucağından uzaksa da elim
Onlarla dağılır tasam kederim.
 
Anacığım! Keşke doğurmasaydın beni,
Dertlere de salmasaydım seni,
İtilip kakılmaktansa yavrucağın
Hiç doğmasa ya da ölseydi o gün.
 
Tanrım, ne yanlış yaptım ki sana,
Çırıl çıplak attın beni dünyaya?
Zavallı anamı da sılada
Gözü yaşlı bıraktın, ne diye?
 
Bu mudur adaletin senin?
Çocuk çığlığına aldırmazsın,
Çöplükte uyuya kalınca o
Tokları ona güldürürsün?
 
Tasalanma anacığım benim,
Adam eder oğlunu sillesi feleğin,
Tez zamanda döner de sana
Yaşar Baxhsan vadisinde doya doya.
 

Yazan Şocentzuk’ Ali (İstanbul- 1917) Çeviren Fahri Huvaj Seslendiren Bayar Şırayder

Нанэ / Anne https://diyane.kaffed.org/images/diyane/Adygea_Khodz_River.jpg Diyane